Kwa nini Mwenyezi Mungu huumba Uovu

Kwa hakika, wema ndio kanuni ya ulimwengu huu, na uovu ni hali ya nadra. Tunafurahia afya kwa muda mrefu wa maisha yetu na huugua kwa vipindi vifupi. Majanga ya asili, vita, na maumivu—japo ni magumu—ni mapumziko mafupi katika dunia iliyojaa utulivu, uponyaji, na ukuaji.

 Hata kile tunachokiita “uovu” mara nyingi huleta kheri iliyojificha:

 Magonjwa hujenga kinga mwilini.

 Maumivu hutufundisha ustahimilivu.

 Mitetemeko ya ardhi hupunguza shinikizo ardhini na kuzuia majanga makubwa zaidi.

 Milipuko ya volkano huimarisha rutuba ya udongo.

 Vita, ingawa ni za kusikitisha, zimesababisha ushirikiano wa kimataifa na uvumbuzi mkubwa.

 Hata sumu na vijidudu vimetusaidia kupata dawa na chanjo.

 Kile tunachokiona kama “uovu” mara nyingi huwa ni njia ya kukua na mtihani wa tabia. Huonyesha tulivyo kwa kweli na kusaidia kupima ukweli wa imani yetu, subira, na uaminifu. Maisha haya ni sura moja tu katika hadithi kubwa zaidi. Hatuwezi kuhukumu kitabu kizima kwa kuangalia ukurasa mmoja tu. Vivyo hivyo, hatuwezi kupima hekima ya Mwenyezi Mungu kwa tukio moja tu tunaloliona.

 Kama mtu ataomba dunia isiyo na maumivu, kifo, au huzuni—anataka ukamilifu kamili, jambo ambalo ni la Mwenyezi Mungu peke Yake.

 Kwa namna ya kushangaza, kuwepo kwa uovu si hoja dhidi ya imani bali ni ushahidi wa uwepo wa Imani. Kama sisi tungalikuwa viumbe wa kimwili tu, tusingetambua wema au uovu. Ukweli kwamba tunaweza kutofautisha mema na mabaya unaonyesha kuwa tunatokana na chanzo cha juu zaidi ya vitu vya kimwili.

 Hakuna kitu kama uovu usio na maana—bali ni mitihani iliyofunikwa kwa hekima na rehema ya Mwenyezi Mungu.

  #KwaNiniKunaUovu #HekimaYaKimungu #UovuNiMtihani